De fiets die ik al had.
Ik wilde een e-bike kopen. Simpel toch.
Ik had een paar eisen. Riem. Traploos. Vering. Bosch. Heren. En groot genoeg voor iemand van 188 centimeter. Niet zo gek. Het internet dacht daar anders over.
Wat volgde was een zoektocht van meerdere uren, uitgevoerd samen met een AI die ik op elk moment de das om had kunnen doen door te vragen: "maar welke zou jíj kopen?" Hij gaf gewoon onderbouwd antwoord. Dat had ik niet verwacht.
We vergeleken de Gazelle Ultimate C380 met de Kalkhoff Entice 5+. Daarna met de Stevens. Daarna met de Cube. Daarna met de Santos Travelmaster E+, waar de verlichting alleen al €350 kost en de totaalprijs richting de €10.000 gaat. Ik heb deze laatste niet gekocht.
Onderweg leerde ik dat een Nexus 5 naaf niet ideaal is als je traploos en precies het juiste verzet wilt voor zowel een stevig tempo als drie kilometer per uur langs een rietkraag. Dat een derailleur en een riem conceptueel incompatibel zijn. Dat de Kalkhoff 6 kg zwaarder is dan hij eruitziet. Dat de Santos op bestelling wordt gebouwd in Nieuw-Vennep, in jouw kleur, met jouw geometrie, voor mensen die echt heel lang willen nadenken over een fiets en er daarna op willen gaan wonen.
Ik niet.
Na drie uur onderzoek, twee geometrievergelijkingen, een ANWB testuitslaganalyse en een zijstap naar de Sparta d-Rule Ultra (die ook gewoon goed is maar het niet werd), kocht ik de Gazelle Ultimate C380 HMB 2026. Maat 61. Met 800 Wh accu. Kiox 500 display. Gates riem. Enviolo traploos. Verstelbare stuurpen. Standaard erop, slot erbij, 4A lader meegeleverd.
Precies wat ik wilde.
De volgende keer ga ik direct naar een fietsenwinkel. Met mensen die tegen je praten. Eng maar nuttig.